Jodice’in gözünden bir Gio Ponti başyapıtı: Concattedrale

Gio Ponti, dinî yapılarından söz ederken, “Bir kilise inşa etmek, bir bakıma bir dini yeniden inşa etmek, onun özünü restore etmektir” demiş. Dinî yapı deyince akla gelen en çarpıcı örneklerinden biri de, Toronto’daki Concattedrale oluyor.

Mimmo jodice böyle bir binayı resmederken ne düşünmüş olabilir? jodice, 1974 yılında “Davut” isimli kitabını yayınlamış, güncel dinsellik konusundaki görüşlerini belirtmişti. Klasik Akdeniz mimarî üslubuyla düzenlenmiş dinî yapılar her zaman ilgisini çekmişti. Diğer yandan fotoğrafçı yönü de vardı, ancak 1980’li yıllardan beri insan fotoğrafları çekmiyordu. Onun yerine mimarî fotoğrafa yönelmişti.

Uzun sözün kısası, jodice, belirli bir alanın en temel özelliklerini imaja yansıtabilen iyi bir fotoğrafçıydı. Felsefesi, gerçeklerle entelektüel etkilenimler arasındaki ilişkiyi betimlemekten geçiyordu.

Bir yazısında şunları söylüyordur jodie: “İnanıyorum ki biz İtalyanlar gerçeğin ve tarihin büyük bir güçle kendini gösterebildiği bir ülkede yaşıyoruz, dolayısıyla fotoğrafçının bundan etkilenmemesi de mümkün olamaz. Bana göre İtalyan mimarî fotoğrafçılarının seçtiği yol, fotoğraf sanatının özüyle doğrudan alakalıdır.”

İşte Gio Ponti’nin binalarıyla Mimmo jodice’in fotoğraflarının kesişim noktası da burası oluyor. Her ikisi de, hareketin ve dilselliğin özünü yakalama çabasına girişiyor.

İtalyan kültürünün kendine has özelliklerini çok iyi özümseyen, geçmişle geleceğin mimarîsini birbiriyle karşılaştıran bir stili var ikisinin de. jodice için bir kiliseyi fotoğraflamak demek, Gio’nun yaptığı gibi “bir dini yeniden inşa etmek” anlamına gelmiyor, ancak her seferinde kendi fotoğraf sanatını tekrar gözden geçiriyor sanatçı.

Bunu bir bakıma otantik olanı öne çıkarırken, fotoğraflanan şeyin özünü de yakalama çabası olarak adlandırabiliriz.

jodice’in Concattedrale fotoğrafları, iç mekâna dair değişik tahliller sunarken, aynı zamanda mekânla izleyicisi arasındaki ilişkiyi de irdeliyor.

jodice, binayı olduğu gibi resmetmektense, ona kendi yorumunu katmayı, Ponti’nin eserinde tekrar eden özelliklere vurgu yapmayı tercih ediyor.

Fotoğrafçı, mimarîyi yapısal ya da dekoratif bir malzeme olarak görmüyor. jodice’e göre, mimarî bunların çok daha fazlasını içinde barındırıyor. Mekânın özü, gerçeği yansıtış biçimi, doğallığı gibi detayları, jodice fotoğrafının temelini oluşturuyor.

Kaynak: Domus