Ana Sayfa Bağlantılar Biz Kimiz İletişim
ANA SAYFA
Yeni Yüzyıl Üniversitesinde Yılmaz Kuyumcu Orhun Alkan Atölyesi Güz 2015
Share 8 February 2016

Bu dönem Yeni Yüzyıl Üniversitesi Mimarlık Bölümünde, Proje III atölyesinde hazırlanan projelerin konusu “Kadıköy İçin Bir Kültür Merkezi”ydi.

Seçilen yer, Caferağa Mahallesinde, Barış Manço Kültür merkezi ile Caferağa Spor Salonunun bulunduğu ada ile bu adanın hemen altında yer alan ve Moda Caddesi ile arada engel teşkil eden kısımdı.

Programın kapalı alanları dört bölümden oluşmaktaydı. Bunlar: sergi salonu, tiyatro, derslikler ve sanat atölyeleri, kütüphane. Açık alanlarında ise bir park düzenlemesi, bir kent meydanı ve ikisi arasında ilişkileri kuracak ve 7 metrelik kot farkının aşılmasını sağlayacak merdiven, asansör, rampa gibi sistemlerdi.

Arsanın eğimli bir arsa olması, yapıların kazınmış ya da yükseltilmiş bir zeminde değil, arsanın çevre ilişkilerini de gözetecek şekilde kotlara uyularak yerleştirilmesi koşulu öğrencilerimizin karşılaştıkları ilk zorluk oldu.  Programın zorlukları, kamusal alan kavramının ülkemizde tam olarak anlaşılamamış olması bir diğer engeli oluşturdu. Son olarak atölyenin baştan itibaren geleneksel (çizim, eskiz ve maket ile çalışma) ve çağdaş yöntemeleri (bilgisayarın tasarımda ve sunumda kullanılması) bir arada kullanması öğrencilerimizin yoğun gayretlerini gerektirdi. Bu dönem ilk kez fotoğraftan rölöve çıkartma tekniklerini kullandık, bazı öğrencilerimiz bu teknikleri kullanarak kendi rölövelerini çıkartıp projelerine eklediler. Bu da dönemimizin yeniliği oldu.

Atölyenin hedefleri:

1.Mevcut topoğrafya’yı ve çevre verilerini kullanarak yeni bir topoğrafya ve çevre oluşturarak proje yapma deneyimi kazanmak,

2.Yaratıcı ve yeni fikirlerin önemini göstermek. Kent ve dağ manzarası, kabuk ve içindeki kent, bir üç boyutlu kent dokusu oluşturan yapı, altında/üstünde/yanında yaşanan kent yapısı, kent kayalıkları…. gibi)

3.Nokta bulut teknolojilerini entegre ederek dinamik sunumlar yapabilme.

4.Biçim fonksiyon ilişkisinin dinamik anlatımı.

Dönemin değerlendirmesini yapmayı sizlere bırakıyoruz.

Orhun Alkan – Yılmaz Kuyumcu

 

 
 
Our project area in İstanbul, Kadıköy, Caferağa quarter,  composed by Caferağa Hall and Barış Manço Cultural Center’s parcels up to Moda Street.
 
Programme: exposition hall, theatre, educational zones, library, park and city square
 
The objectives of the Studio:
 
1. Usage of topographic and environmental data for a new city complex project.
2. To show the importance of new and creative ideas. (The city and views of mountain, creating a building with spaces of the cities in a shell, forming a three-dimensional structure as an urban fabric, experiencing urban structure: under / above / alongside of the building, the city reefs…. etc.)
3. To make a dynamic presentation by integrating the point cloud technology.
4. By using new 3D and dynamic presentation ways for to express the form and function relationships.

 

Tüm projelerin toplu videosu için tıklayınız         Click here to start videos

 

Dönem içinde İstanbul’da yaptığımız gezilerimiz

 

 

Ahsen Kösdağ

Boşlukta, altında, üstünde, yanında yaşamak için bir köy tasarlamak

 

 

 

 

 

 

Arzu İncedere

Kentsel Faylar

 

 

 

 

 

 

Bengisu Çelik

Bir makine parçası gibi kent parçası

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Berk Ünal

Kültür dağı

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cihat Arık

Kayalar ve keçiyolları

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Döndü Şahin

Organik organlar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Emre Demirel

Kenti yaşamak için kentsel boşluklar yaratmak

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Emre Demirelli

Kentin objesi, meydanları ve parkı.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Enes Karakoç

Kentin mekanları kentin yapıları

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Esra Şahin

Kentsel eğriler

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fatih Demirtaş

Bir meydan bir park ve binaları

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fatma Kılınç

Kentsel kuyruklu yıldız

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İrem Sağlam

Parkta kütüphane, boşluklarda meydan, yüksekte kültür merkezi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kübra Öztürk

Meydan ve Park arasında bir kültür merkezi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lena Bonengel

Kent, meydan, park ve her noktasına ulaşılan kültür merkezi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fatih Karaduman

Eğimle açılan park

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Muhammed Tohumcu

Kentsel daireler

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rafet Taşçıoğlu

Kent avluları

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rıdvan Koçak

Dinamik kent

 

 

 

 

Rümeysa Özmen

Açılan cepheler

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sait Cesur

Set ve üstü

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Seda Nurdoğan

Meydan, park ve kent boşlukları

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sophia Endabgabe

Kent ve çiçeği

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Taner İzzet Acarer

Kentsel kayalar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanessa Kucharski

Kayan katmanlar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yağmur Karaman

Kent dağları

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yunus Aydın

Kentsel topoğrafya

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yusuf Göbel

Zemine sadece dokunak kütleler

 

 

 

Zeynep Gülnur İzkesen

Kentsel daire

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20 Yorum
  1. Hiç zamanına uymayan, iki “çılgın” hocanın onlara ayak uydurmak zorunda olan öğrencilerinin sıra dışı projeleri. Çok emek verilmiş işler sahiden. Mimar adayı meslektaşlarımı, Orhun ve Yılmaz hoca dostlarımı tebrik ediyorum.

    Hasan Kıvırcık | 9 February 2016

  2. Projeler anlaşılan artık gerçekçi görsellerden oluşmaya başladı. Mesleğimiz de giderek sınırlı, limitli, minimum bilgili çizimlerden bunlara dönüşmekte. Sonumuz hayrola demekten başka elden ne gelir? Köroğlu tüfek icat oldu mertlik bozuldu dermiş, anlaşılan biz de aynı durumdayız.

    Aziz Basmacı | 21 February 2016

  3. Bol fikir, bu fikirlere oranla çok az sonuç. Biz mimarlıkta tersi olur genellikle.

    Anonymous | 21 February 2016

  4. Bu alanda aynı konuda bir yarışma açıldı. Yarışma açanların acaba bütün bu projelerden haberleri var mı? Merak ediyorum.

    Aziz Basmacı | 21 February 2016

  5. Yarışma dosyasındaki alan şimdiki Barış Manço ve Caferağa Spor Salonunun alanını kapsıyor. Yukarıdaki projelerde ise alan Moda caddesine kadar uzatılmış böylece bir park yapılacak kadar yer kazanılmış. Burada yapılacak bir parka kesinlikle çok gereksinim var. Eğer okulu başka bir yere alma imkanı var ise bu harika olurdu. Diğer taraftan gençleri kutlarım Aziz beyin hakkı var: fikirler tek başlarına yetmiyor onların bir de çok iyi ifade edilmeleri ve planların fikirleri hak edecek kadar iyi çözülmeleri gerekiyor.

    Ali Selimoğlu | 21 February 2016

  6. Geçen yılın aynı atölyenin projelerindeki alan şimdiki yarışmanın alanıydı. Onları incelemek isterseniz: http://www.mimdap.org/?p=161823 Ayrıca Moda caddesine kadar uzanan bir başka proje grubu daha var onların filmleri de https://www.youtube.com/watch?v=LrKdegdIlsc adresinden izlenebilir.

    Anonymous | 21 February 2016

  7. Güzel çalışmalar fikirler var ama biz daha iyisini yapacağız inşallah yarışmada görüşürüz.

    Anonymous | 25 February 2016

  8. Kendimi yurt dışı bir yarışmada sandım. Öğrencileri ve hocalarını kutluyorum.
    Bravo… Bravo!!!

    Cenap Çalış | 14 March 2016

  9. Bütün mimarlık fakülteleri bunu yapmalı. Böylece ne durumdayız anlardık. Piyasaya bakarak anlamak mümkün değil.

    Aslı Şahin | 20 March 2016

  10. Şöyle bi baktımda yakın gelecekte mimarlarımızın inşaa edecekleri kentleri gördüm bi an sanki!!!
    Sayın Hocalarım lütfen mimarlığın ve tasarımın temel ilkelerini öğretmeden gençlere çağdaş modern vs. adı altnda tasarımlar yaptırıp sadece farklı ve biçimi önde tutan böyle şeyler öğretmeyin göstermeyin
    YAZIK ETMEYİN LÜTFEN
    5 RENDER ALAN EĞİK YÜZEY YAPAN GENÇLER KENDİNİ MİMAR SANIYOR ,SONRA HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRUYORLAR
    OFİSİMİZDE STAJ YAPAN GENÇLERDEN GÖRÜYORUM Kİ GENÇLER MEREAKLI DEĞİL HOCALAR DA YÖNLENDİREMİYORLAR GENÇLERİ.

    ÇAĞDAŞ MİMARLIK MODERN OLAN BU DEĞİL KANDIRMAYIN BİLMİYORSANIZ DA ÖĞRENİN, ÖZEL ÜNV. LERDEN PARA KANIYORUZ DİYE SES ETMEMEZLİK YAPMAYIN LÜTFEN, MİMARLIK GERİ PLANINDA BİRİKİM GEREKTİREN BİR MESLEK, AKSİ HALDE İYİ RENDER YAPAN MİMARLIK DİPLOMASI OLAN KİŞİ OLUNUR.

    PROJELERİ GÖRÜNCE BUNLAR AKLIMA GELDİ GERÇEKLER ACI AMA,
    KİMSE KUSURA BAKMASIN AMA ÜLKECE İHTİYACIMIZ OLAN AĞAOĞLU TARZI MİMARLAR DEĞİL. HEPİMİZ ÜZERİMİZE DÜŞENİ YAPMALIYIZ , GENÇLERE İLKE VE PRENSİP ÖĞRETİN YAVAŞ YAVAŞ KENDİLERİNİ BULSUNLAR, BİZ OFİSİMİZE GELAN ARKADAŞLARA ÖĞRENDİKLERİ YANLIŞLARI UNUTTURMAKLA BAŞLIYORUZ.

    GÜZEL OLMAYANI ALKIŞLAMAYALIM!

    Anonymous | 22 March 2016

  11. Niye? parkı bahçesi olan, meydanı olan kamusal alanı olan kültür merkezi tasarlamak üstelik de şu an tek cm2 yeşili olmayan taşlaşmış bir yerde tasarlamak ne zaman Ağaoğlu mimarisi oldu? Render sadece binanın bitmiş durumunu gösterir. Eskiden bunun için avuç dolu paralar öderdik. Artık zaman değişti, bu gün sadece renderlar kullanarak inşaat yapanlar var. Ustalar bile -abi bize resim ver diyorlar. Bu render düşmanlığı neden? Gençler biçimsel araştırmalara girecekleri yerde Ağaoğlu’nun taşlaşmış insan kutularını yapsalar mimarlık mı yapmış olacaklar?

    Ali Kemal Yalçınoğlu | 25 March 2016

  12. Öncelikle çok teşekkür ederiz olumlu ve özellikle de olumsuz eleştirileriniz için. Önce kendimizi tanıtmak isterim, mezun olmamdan bugüne 37 yıl geçti. Eğitimde, Türkiye’de 25 yılı geçtim.

    Çocukluğumda mimar dayımın tire-line ile yaptığı çalışmaları izlerdim. Pafta biterken taşan bir damla ile uykusuz gece tekrarlanırdı. Bizim de okula başlamamızdan hemen önce hocaların rapido ile çizim yapmanın çizginin güzelliğini ortadan kaldırdığını söyledikleri ve istemedikleri anlatılırdı. Tire-line’e göre grafos, grafos’a göre rapido dönemlerinin gelişmiş bilgisayarı sayılırmış.

    Okul hayatımız boyunca mimari çizimlerde bilgisayar görmedik. Mezun olduktan çok çok sonra çok sayıda projenin ardından bilgisayar ile tanıştık.

    Bilgisayar bizim mesleğe başlamamızdan yaklaşık on yıl sonra o da çok sınırlı olarak görülmeye başladı. Eğitimimiz sırasında aşılması en zor çalışma bir formu epür düzleminde ifade etmekti, bunun için gönyelerden cetvellerden aletler bile yaptık.

    Bizim çok uzun bir dönemde geçtiğimiz bu aşamalardan muhtemelen gelen birisi olarak bilgisayar verdiğimiz değeri umarım anlarsınız. Eleştirilerinizden bu sonucu çıkarttık.

    Günümüzde adım adım izlediğimiz çok sayıda aşamadan sonra artık bir yapıyı sanki inşa edilmiş gibi üç boyutlu olarak tasarlarken, uygulama sırasında karşılaşılabilecek tüm sorunların, daha tasarım aşamasında, cevaplandırılarak projeye dahil edilmesi dönemini yaşamaktayız. Tasarımın kuramsal temellerinden, uygulamada ortaya çıkacak yapıya, yapı fiziğine, maliyete en önemlisi uygulama bittikten sonra yapının nasıl yaşanacağına, boyutlarına, insanlar üzerindeki mekan etkisine kadar çok geniş bir alanda önceden fikirler üretmemizi sağlayacak bir ortam, bilgisayar destekli ortam, kuşkusuz en azından gelişmiş bir ortamdır. Eğitimdeki temel sorunumuz da bu kadar gelişmiş bir bilgi ortamına hakim olmayı gerektiren projenin eğitimi için verilen sürenin yetersizliğidir. Altı yıllık üstelik çok sıkı bir eğitimden gelen bir mimar olarak bunun bile yetersiz kaldığı dönemler yaşadım. Dört yıl şaka gibi. Hele hele projeye umursamayan okulların varlığı tam bir felaket. Diplomalarının bile sorgulanması gerekecek.

    Bilgisayarın ilk dönemlerinde Autocad çizimlerinde öğrencilerde karşılaştığım en büyük sorun planların, cephelerin, kesitlerin birbirine uymamasıydı. Artık eğitimde eski yöntemin bir taklidi olan, bağlantısız çizimleri terk etmeye çalışmaktayız.

    Buradaki projelerin amacı bilgisayar reklamı değil, en azından neler yaptığımızı göstermek ve tartışmaya açmak istiyoruz. Öğrencilerimizi başarılı ya da az başarılı olarak değil alfabetik sırayla sunduk, iyi bir çalışma kadar daha az bir çalışmanın da bunu hak edeceğini düşünüyoruz. Bu dönem öğrencilerimize arazinin topoğrafyasını kullandırırken ülkemizin genel uygulaması olan araziyi kazıyıp dibine bina dikme alışkanlığı ile mücadele etmemiz gerekti. O nedenle geçen seneye göre özellikle iki boyutlu ifadelerde zorluklar yaşadık. Ancak sonuç her şey eğitim için her geçen yıl bir sonrakine deneyimler, bilgiler aktarmakta. Eleştirileriniz için tekrar teşekkür ederiz.

    Yılmaz Kuyumcu | 26 March 2016

  13. Benim eleştirilerim daha farklı olacak: Bir kere bir bütünlük yok, her türlü fikir, her türlü sunum üst üste konulmuş, bir atölyenin bir kuramsal bütünlüğü olması gerekir. Bir tarzı olması gerekir. Burada konu verilmiş ve öğrenciler sadece yapma eylemi üzerinden yönlendirilmişler. Yani hocaları onlara doğru mimari nedir? anlatmamış. Bütün projelere ard arda bakınca insanın içi kalkıyor. Bütün ile detay arasındaki ilişki daha az irdelenip, daha fazla bütüne zaman ayrılmalıydı. Kuramsal yön daha fazla yönlendirici olmalıydı. Öğrencilerin kimliklerine saygı göstermek evet ama bunun bu boyutta olması okulun pedagojik gerekliliğini sorgulatıyor. Madem öğrenci saygıyı hak edecek kadar yetkin o zaman okula ne gerek var? sorusu akla geliyor. Şimdilik söyleyeceklerim bu kadar.

    Nazlı Akın | 30 March 2016

  14. Eğer mimarlık bir sanat alanı ise tek bir tarz, tek bir anlayış olmamasından daha doğal ne olabilir. Tek bir proje yapış yönteminin tekrarından ibaret, bütün projeleri birbirine benzeyen, adeta bir kalıptan çıkmış gibi ufak tefek ayrıntıları olan projeleri biz zamanında çok gördük ve yaptık. Hocamızın sınıfın içinde benim dediğimi yapacaksınız diye bas bas bağırdığını dün gibi hatırlıyorum. Bence bunun nedeni hocanın eleştirilmekten korkması ve kendine güvenmemesiydi. Zaten sonucunda da şehirlerimiz, şimdi yarışmalara bakıyorum da yarışmalarımız, iyi dediklerimiz hep birbirine benziyor. Bence eğer onaylanması gereken bir yönü varsa bu çalışmaların o da bireyin kimliğine gösterdikleri saygıdır. Bence tebrikler.

    Burhan Oğulmuş | 30 March 2016

  15. Bunlar derin mevzular siz serin tutun.

    Anonymous | 30 March 2016

  16. Korkuluksuz, güvenliksiz halka açık yerler var bu projelerde, hatta projelerin ortak özelliği diyebiliriz. Bunlar bugünlerde alışık olmadığımız şeyler. Yakın gelecekte park girişlerinde bile üst aramaları yapılacağını düşünüyorum. O nedenle de bunlar çok kıymetli. Yarışmaya katılıyoruz ancak bize verilen arazi daha kısıtlı bir park yapabilecek yerimiz yok. Geçen sene Yeniyüzyılda yapılan projelerin arazisi bu yılki yarışmanın arazisi. Keşke sayın hocalarımız programlarına bir de spor salonu ekleselermiş.

    Anonymous | 1 April 2016

  17. Zaha Hadid’in projesinin emsal hesabına vurulabildiği bir ülkede yaşıyoruz. Sokakların biçiminden yola çıkarak tasarladığı projesi bile helikopterden yapılmış proje diye adlandırıldı. Buradaki öğrenci projeleri bence bu ülke için çok fazla. Bizim dönemimizde örnek olarak Manufaturacılar çarşısı alınır ona benzer projeler yapılırdı, sonra onun yerini SSK binaları aldı onlara benzeterek çalıştılar. Şimdikiler anlaşılan çok farklı.

    Ali İhsan Balkın | 3 April 2016

  18. Bu projelere bakınca ve Zaha Hadid ismini görünce acaba mimarlık ikiye mi ayrıldı? Bir yanda günlük mimari yani sokaklarda gördüğümüz gibi diğer yanda büyük mimari Türkiye’de göremediğimiz bunun için artık yurt dışına gittiğimizde gördüğümüz gibi. Haksızlık etmeyelim biraz da ülkemizde yarışma projelerinde görüldüğü gibi. Eğer öyle ise artık bu konunun mimarlık çevrelerinde tartışmaya açılmasının zamanı gelmiştir. Mesela SMO bunu üstlenebilir.

    Hasan Yaman | 5 April 2016

  19. Bu gün Caferağa yarışmasının kologyumu vardı. Sergiye gittim. Bir kere belediyenin eline sağlık. Ancak projelere gelince bir ikisi dışında hepsi aynıydı. Jüri’de tümü arasından en kasvetli, en fazla dışarıya kapalı, en masif, en KALEKOL’a benzeyen projeyi seçmiş. Size bir şey söyleyeceğim sakın belediyekiler, jüri duymasın bence buradaki bir çok öğrenci projesi sergilenen projelerden daha iyi. Daha iyi çünkü araziyi daha iyi kullanmış, koskoca bir park çıkartmışlar, binalar daha mesafeli ferah, meydanlar meydana daha çok benziyor. Jüri ne diye iplemedikleri için (hocaları da juri başkanının dediği türden “uygulanabilirlik” diye bir şeyi sorun yapmamış ayrıca hem sergidekilerden hem de buradakilerden hangilerinin uygulanamaz olduklarını da anlamış değilim) sonuç olarak daha heyecanlı sonuçlar almışlar. Şimdi ne yapalım? Mimarlık bürolarını yasaklayıp, tüm proje işlerini kimseyi takmayan derstsiz tasasız öğrencilere mi verelim?

    Anıl Namlı | 18 June 2016

  20. Sağolun teşekkür ederiz. Ama yarışmacılara haksızlık yapılmamalı. Onların arsası yukarıdaki projelerin arsasının yarısı kadar. Tabi ki bu kadar fark olacak. Yarışma projelerini görmediğim için bir şey diyemiyeceğim. Ancak eminim güzel çalışmalar olmuştur. Çünkü yukarıdaki çalışmaları bizler tek başımıza ve bir çok dersin arasında yaptık. Yarışmadakiler ise ekip olarak tek bir proje yaptılar, bizden çok daha deneyimliler, imkanları çok daha geniş. Ama yine de teşekkürler.

    “Kimseyi takmayan” “dertsiz tasasız” öğrenciler adına | 18 June 2016


Yorum yazmak için


Denizli’nin Çal ilçesinde Cumhuriyetin ilk yıllarında yapılarak eğitim öğretime başlayan ve daha sonra Halk Eğitim Merkezi binası olarak devam eden 91 yılık tarihi 2 katlı Gazi Paşa Mektebi binası alevlere teslim oldu. İtfaiye ekiplerinin 1.5 saatte kontrol altına alarak söndürdüğü yangında tarihi bina kullanılmaz hale geldi.           Yangın saat 21.30 sıralarında [...]
ARŞİV
Subscribe